WAAR IK VOOR STA
WAAR IK VOOR STA
Mijn hele werkzaam leven koos ik voor ‘respect voor de medemens’, iets wat bij mij zeer hoog in het vaandel staat.
Nu ik gepensioneerd ben wil ik dat respect als raadslid gaan uitdragen in de gemeente Weert.
Waar wil ik voor u aan werken:
Leefbaarheid in de
wijken en dorpskernen
Aandacht voor
(mantel)zorg
Gelijke behandeling
voor alle inwoners
Een natuurlijk en
schoon Weert
Leefbaarheid
Toen we met ons gezin in Swartbroek kwamen wonen was er een bloeiend sociaal leven.
Er waren cafés, een feestzaal, een supermarktje en een bloeiend, boeiend verenigingsleven.
Langzamerhand verdween het een na het ander.
Het dorp verandert, faciliteiten verdwijnen.
Ik zie hetzelfde gebeuren in onze aangrenzende kleine kernen.
Ik wil graag een discussie aangaan over de leefbaarheid in kleine kernen en meewerken aan het zoeken van oplossingen.
Mensen zijn sociale wezens die ongeacht de leeftijd behoefte hebben aan menselijk contact.
Het kan en mag niet zo worden dat, in de toekomst, de inwoners van de kleine kernen elkaar alleen nog kennen van Facebook, Twitter of anders sociale media.
Mensen moet elkaar kunnen ontmoeten. De afgelopen coronajaren gaven ons een les hoe het is zonder echt menselijk contact.
Ik wil een discussie starten over de noodzaak van ontmoetingsplekken. Plaatsen waar iedereen met elkaar kan praten, sporten, feesten, hobby’s kan beoefenen enz..
Daar kunnen we het brainstormen beginnen om te komen tot leefbaarheid.
Ik wil daarbij alle mogelijkheden overwegen en oprecht de afweging maken over wat er echt toe doet.
Het uitgangspunt is daarbij kracht en de schoonheid van de (kleine) kernen.
© Foto WeertdeGekste.nl – MFA Corneel
Aandacht voor (mantel)zorg
Ik werkte in de ouderen- en gehandicaptenzorg. Zag daar hoe medewerkers keihard en liefdevol werkten, en nog steeds werken. Vaak ondersteunt door mantelzorgers en vrijwilligers, die de kers op de taart zetten, om het verblijf van de kwetsbare bewoners in de zorginstellingen te veraangenamen. Ik spreek met waardering en respect met hen over hun zorgen, maar vooral over de goede ideeën die ze hebben om het leven van hun medemensen te verbeteren.
Al meerdere jaren zit ik in het mantelzorgpanel van het Steunpunt Mantelzorg Weert.
Ik hoor daar bekommernissen van mantelzorgers. Zorgen die ik al jaren geleden hoorde.
Het verbaast me dat deze, soms simpele dingen, nog steeds actueel zijn.
De gemeente doet haar best. Niet voor niets ontving de gemeente Weert in 2018 de Mantelzorgboom.
Natuurlijk is het niet aan de gemeente alleen en heeft de gemeenteraad beperkte invloed.
Toch ben ik ervan overtuigd dat de gemeente op het sociaal vlak voorbeelden kan stellen.
Weert was ooit de meest mantelzorg vriendelijkste gemeente. Dat peil moeten we blijven houden door een goede service aan onze inwoners te blijven bieden.
Gelijke behandeling voor alle inwoners
In 2012 werd ik, plots, zeer slechtziend. Gedurende zeven maanden revalideerde ik in een gespecialiseerde organisatie. Ik verbleef er intern. De maaltijden werden gezamenlijk genuttigd rondom grote tafels. Aan de tafel waar ik meestal zat, zaten een Chinees, Surinamer, een Ghanese, een Marokkaanse, een Guinees, een transgender en een Nederlandse. De ene was zakenman, de ander ambtenaar, weer een ander was op haar zeventiende ongewenst zwanger geworden enz..
Het was een leuk, bont gevarieerd gezelschap, dat samen van alles ondernam.
Gedurende mijn revalidatie is er geen onvertogen woord gevallen binnen die groep, ze hielpen elkaar.
Hoe dat kwam?
Er was iets wat ons bond namelijk het slecht zien.
Eerder schreef ik over ‘respect’. Als we in de gemeente Weert respect voor elkaar hebben kunnen we een fijne samenleving hebben. Een samenleving waarin iedereen meetelt en mee kan doen.
Ondanks mijn visuele beperking sta ik nog actief in het leven. Ik judo, doe jiujitsu, schrijf columns en boordeel ik subsidieaanvragen voor de Oogvereniging.
Ik wil me in de gemeenteraad hard maken voor gelijkheid.
Weert is een Regenbooggemeente, dat is mooi. Gelijkheid is meer dan gender gelijkheid.
Echte gelijkheid gaat niet alleen over ras, geloof, sekse, arm of rijk.
Het gaat over echte doorleefde gelijkheid.
Hiervoor wil ik dat de raad nog meer contact legt met de inwoners. Inwoners waar naar geluisterd wordt. Wiens mening meetelt. De gemeente zal haar visie over belangrijke zaken in verstaanbare taal moeten uitleggen. Op die manier kunnen, soms overbodige, verschillen overbrugd worden.
Het gaat niet altijd om gelijk hebben. Het gaat om echt en respectvol gehoord te worden. Dat is gelijkheid verbonden door de gezamenlijke factor namelijk respect voor elkaar.
Een natuurlijk en een schoon Weert
Weert heeft mooie, grensoverschrijdende natuurgebieden. Dat verdient een compliment.
Er zijn mooie initiatieven geweest waarbij inwoners bomen konden krijgen, dat is super.
Weert was niet voor niets ooit de groenste stad.
Wat ik wil bereiken is dat gekeken wordt naar plaatsen waar inheemse, originele natuur de ruimte krijgt.
Jaren mocht ik tuinieren op een stukje landbouwgrond.
Ik leerde meer over de natuur dan ik ooit op school leerde. Ik zag dat boeren vaak de beste natuurbeschermers zijn. Ze leven van het land en de natuur. Ik nam kennis van de vele formulieren die veehouders moeten invullen.
Mijn respect voor de boeren steeg. Samen met hen is er veel te winnen op het gebied van natuurbeheer. In Swartbroek is in overleg met de gemeente, Natuurmonumenten en landbouwers een mooi natuurproject ontstaan.
Het zou mooi zijn als de gemeente jaarlijks een zakje zaden aan de inwoners geeft.
Zo fleuren we de stad op en helpen we de natuur.
Waar mogelijk wil ik daken voorzien van groen om zo de stad koeler te houden. Mogelijk kan de gemeente daar, al dan niet met Europese subsidie, het voortouw in nemen.